خونه‌ای که توش قد کشیدیم

«خونه‌ای که توش قد کشیدیم» ماجرای خانه‌ای بزرگ و پر‌جمعیت در‌ یک مزرعه است. پشت پیچ‌وتاب کوه‌ها و در انتهای یک جاده‌ی قدیمی، نویسنده خانه‌ای را ترسیم می‌کند که همچون مأمنی محکم در‌برابر ناملایمات روزگار زندگی دوازده کودک را در دل خود رقم زده است. دوازده کودکی که سال‌های زیبای عمرشان را در این خانه‌ی رویایی سپری کردند و آرام‌آرام بزرگ شدند. خانه هرچقدر هم که امن باشد، درهای بسته‌اش نمی‌تواند از ورود طبیعت و سرنوشت جلوگیر کند. سال‌ها می‌آیند و زمان پیش می‌رود. کودکان بزرگ می‌شوند، پا می‌گیرند و یکی‌یکی خانه را ترک می‌کنند. حتی در این خانه‌ی نمادین هم طبیعت جاری است و کوچک‌ترین بچه‌ی خانواده هم بزرگ می‌شود و سوی زندگی‌اش می‌رود. سوفی بلکال اما مجهز به هنر روایتگری و داستان‌پردازی سر می‌رسد و زمان را به عقب بر‌می‌گرداند. توصیفات گیرا و جان‌دار سوفی در این اثر، زمان را در همان سال‌ها نگه می‌دارند و پرتره‌ای زیبا در‌برابر چشم خوانندگان قرار می‌دهد. مطالعه این اثر برای کودکان و بزرگسالان می‌تواند جالب‌توجه باشد.